бақалоқ

1. Ҳайвонларнинг туёқ билан илик ўртасидаги бўғини.

1. Сайисларнинг отга солган давири Тушади тарлоннинг бақалоғига. Ойсулув

2. Шу бўғин ва унга ёпишган гўштдан иборат овқат.

1. Сўнгра тугунини очди. Роса иштаҳа билан қўйнинг бақалоғини нонга қўшиб ея кетди. Газетадан

1. Эни бўйига номутаносиб; семиз, дўмбоқ.

1. Бақалоқ йигит. Бақалоқ қўллар.

2. Рўпарамда оппоқ нейлон кўйлакни тўлдириб, бақалоқ бир киши турарди. Н. Аминов, Қаҳқаҳа

3. Маликахон семиз, бақалоқ сонига шапатилаб, оғзини кўкка қаратиб, завқ билан кулди. Н. Аминов, Қаҳқаҳа

4. Қип-қизил, семиз, бақалоқ танасини зўр бериб елпирди. Н. Аминов, Қаҳқаҳа

2. кўчма Йўғон, семиз.

1. Зум ўтмай, бақалоқ шишада француз коняги билан бир тарелка ҳусайни узум кўтариб чиқди. С. Аҳмад, Жимжитлик

2. Қайрағочнинг қалин, бақалоқ шохлари ташлаб турган соя ҳам нафаслари бўғилиб турган аъёнлар жонига ором берол-май қолди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча