бай-бай

1. ундов сўз Ҳайратланиш, ажабланиш ҳолати ёки таҳсин маъносини ифодалайди.

1. Бай-бай, шаҳаншоҳлар турадиган уйлар-а! С. Нуров, Нарвон

2. Бай-бай, унинг ялқовлиги, аммо тил деган бир қулоч. Ойбек, Танланган асарлар

3. Эндигина ётоқхона зина-поясига етган ҳам эдики, балкондан пастга қараб турган қизга кўзи тушди: Бай-бай, чакки эмас-у Ёшлик

4. .баковул ичига қийма тиқилган какликларни олиб ўтяпти. Бай-бай, мунча ҳиди яхши-я? — деб ўйлади у, оғзининг суви келиб. М. Осим, Ўтрор

5. [Бурҳон:] Бай-бай, бу вино эмас, асал-ку, дўстим. Уйғун, Ҳуррият

2. Хушёқмаслик, норозилик, таассуфни ифодалайди.

1. Бай-бай! Келин деган ҳам шундоқ, латта қўғирчоқ бўладими? С. Аҳмад, Сайланма

2. Бай-бай, бу болаларнинг дастидан ўлиб бўлдим; ахир бу тош қурт, жиғилдонларингни тешиб юборади-ку. Ойбек, Танланган асарлар

3. — Бай-бай, ғоят хунук иш бўлибди,— деди домла ғамгинлик билан. Муштум