бекат

1. тарихий Қадимда йўлларда карвонлар ва йўловчилар тўхтаб дам оладиган махсус жой, манзил.

1. Отабек бир неча бекатга меҳмонларни кузатиб бориб, сўнгра қайтмоқчи эди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. У [Тўрғай] ўзига маълум бўлган икки бекатда отни ўзгартирди. Мирмуҳсин, Темир Малик

2. тарихий Почта станцияси.

1. Хат ҳам тез келмайди, баъзан бекатларда йўқолиб кетади. Ж. Шарипов, Хоразм

3. Йўловчиларнинг бирор транспорт тури (масалан, автобус, трамвай ёки метро)га чиқиш ва ундан тушишлари учун белгиланган жой.

1. Автобус бекати.

2. Ер ости бекатлари пардозида кулолчилик санъати намуналаридан кенг фойдаланиляпти. Газетадан

3. Эшаклар дикир-дикир йўрғалаб, Косондан чиқди ва темир йўл бекатига қараб бурилган йўл бўйлаб кетди. Ш. Тошматов, Эрк қуши

4. кўчма Ҳаётда босиб ўтиладиган йўлнинг маълум босқичи, марраси.

1. Ҳаётнинг умумий оқими билан бирга ҳамиша олға интилиб, янгидан-янги бекатларни босиб ўтаётганини, улуғ манзил сари ҳормай-толмай сузаётганини эслаб, қалби севинч ва қувонч билан тўларди. Ш. Рашидов, Бўрондан кучли

2. Янги йил бўсағаси уларнинг яна бир бекати гўё. Саодат