бор-йўғи

1. Бисотида, ихтиёрида бўлган ҳамма нарса; бойлик, буд-шуд.

1. Қумда таланиб, бор-йўғидан ажралган кичик карвон сочилган нарсаларни йиғиб, отларни эгарлаб, араваларга қўшишга ҳозирлик кўрди. Мирмуҳсин, Меъмор

2. Бечоранинг бор-йўғи, пешонасидаги боласи шу — бизнинг келинимиз. А. Қодирий, Ўтган кунлар

2.

1. Мақол

2. Қанча элат Бойсундан кетди. Шунча вақтдан бери бор-йўғи маълум бўлмай ётган Ёдгор

3. Ҳаммаси бўлиб; атиги, фақат.

1. Ҳа, дарвоқе, чўпон-чўлиқлар қишлоғи бор-йўғи ўн икки хонадонли қишлоқ. Ўзбекистон қўриқлари

2. Томонларнинг келишувига мувофиқ, бор-йўғи олти партия ўйналиши керак эди. Гулдаста

3. Биз бор-йўғи уч жонмиз, уч коса етади. С. Сиёев, Ёруғлик