bor-yo‘g‘i

1. Bisotida, ixtiyorida boʻlgan hamma narsa; boylik, bud-shud.

1. Qumda talanib, bor-yoʻgʻidan ajralgan kichik karvon sochilgan narsalarni yigʻib, otlarni egarlab, aravalarga qoʻshishga hozirlik koʻrdi. Mirmuhsin, Meʼmor

2. Bechoraning bor-yoʻgʻi, peshonasidagi bolasi shu — bizning kelinimiz. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2.

1. Maqol

2. Qancha elat Boysundan ketdi. Shuncha vaqtdan beri bor-yoʻgʻi maʼlum boʻlmay yotgan Yodgor

3. Hammasi boʻlib; atigi, faqat.

1. Ha, darvoqe, choʻpon-choʻliqlar qishlogʻi bor-yoʻgʻi oʻn ikki xonadonli qishloq. Oʻzbekiston qoʻriqlari

2. Tomonlarning kelishuviga muvofiq, bor-yoʻgʻi olti partiya oʻynalishi kerak edi. Guldasta

3. Biz bor-yoʻgʻi uch jonmiz, uch kosa yetadi. S. Siyoyev, Yorugʻlik