борлиқ

1. флс. 1 Инсон онги ва сезгисидан ташқаридаги объектив дунё, олам, мавжудот.

1. Аҳмад кўчага чиқди. Кун иссиқ, борлиқ лов-лов ёнарди. Ф. Мусажонов, Ҳиммат

2. чўл ҳам, бутун борлиқ ҳам ноз уйқуда ётгандек. Ўзбекистон қўриқлари

3. Интилар борлиқни инсон Баркамол этмоқ учун, Не ажаб, инсонни борлиқ Баркамол этган эмас. Э. Воҳидов, Муҳаббат

2. Кишининг вужуди, жисми, туриш-турмуши.

1. Борлиғим муҳаббатингиз алангаси билан туташгани ҳолда завжингиз Отабек. А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Оғриқ унинг бутун борлиғини чулғарди. Ёшлик

3. Дарё ёқасида ўтириб, бутун борлиғи билан қўшиқ айта-ётган қизга кўзим тушди. Шарқ юлдузи

4. Борлиғидан совуқ тер қуйилиб кетди. Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати

3. Барча, ҳамма, бутун.

1. Ўзбек ойим ўғлининг ўлганнинг устига чиқиб тепиш қабилидан бўлган бу ҳаракатидан тутуни кўкка чиқиб, борлиқ қаҳр-ғазабини эри устига тўкади. А. Қодирий, Ўтган кунлар