ҳар

1. белг. олм. Шахс ёки нарсаларни, уларнинг белгиси, ҳаракати ва бошқалар жиҳатдан бўлган туридан ажратиб (яккалаб) кўрсатади, шу тарзда белгилайди.

1. Ҳар тўкисда бир айб. Мақол

2. Демак, бекор бўлмабди қурбон, Ҳар қурбонга бўлсин шарафшон! Ҳ. Олимжон

3. Ҳожи бўлса, ҳар беш дақиқада ичкари томонга қулоқ солиб тўхтар эди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. Рўзимбой элликларни қоралаган, басавлат, ҳар билаги келисопдай полвон киши эди. С. Сиёев, Ёруғлик

5. Фотима янги кетмон билан ер чопар, ҳар урганда, ернинг киндигини узиб оламан дерди. Т. Ашуров, Оқ от

2. Сўроқ олмошлари ва бир, нарса каби баъзи сўзлар билан бирикиб, белгилаш олмошининг умумлаштирувчи турига мансуб олмошларни ҳосил қилади.

1. Ҳар қандай тасодифнинг олдини олиш керак-да! О. Мўминов, Хиёбондаги уч учрашув

2. Тилак тилар эл дуосида: Ҳар қайсингиз бўлинг мингга бош. Ҳ. Олимжон

3. Ёмон одам бўлсангиз, мени ҳар нима қилишингиз қўлингиздан келар эди. А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

4. — Ҳар ким ўқийверса, подани ким боқади? — деди аччиқланиб Мирзакаримбой. Ойбек, Танланган асарлар

5. Ҳайдар ота, ҳар нима бўлса ҳам Ултармага бориб, [Асрорқулни] кўриб келай, деб йўлга чиқди. А. Қаҳҳор, Асрор бобо

3. Вақт, жой-макон билдирувчи баъзи сўзлар билан бирикиб, қўшма сўзлар ҳосил қилади:

1. ҳар доим, ҳар гал, ҳар сафар, ҳар замон ва бошқалар Ҳар вақт жуда эҳтиёт бўлиб муомала қилар эди. Ойбек, Танланган асарлар

2. Ҳар замон яқин-йироқдан гадой товуши эшитилади. А. Қаҳҳор, Бемор

3. [Гулнор] Ҳар гал кампир билан ёлғиз қоларкан, дарров қизнинг ҳолини сўрарди. Ойбек, Танланган асарлар

4. Сайҳонликни ўрмон ҳар ёқдан ўраб олганди. Ойбек, Қуёш қораймас

ҳар сўзи қатнашган жумлалар: