кучай

1. Таъсир даражаси юқорилашмоқ, кучли тус олмоқ, авж олмоқ, зўраймоқ.

1. Оғриқ кучайди, Қизиқиш кучайди. Совуқ кучайди.

2. Қўрғонда хотинларнинг, болаларнинг шовқини кучайди Ойбек, Танланган асарлар

3. Ундаги безовталик авжига минган сари, кўнглида ашулага иштиёқи кучайиб борарди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

4. Гавҳар аяси билан дадасини, Ғиёс акаси билан Фотима-Хусанларни ўйлаган сайин, баттар хавотири кучаярди. Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. Ўзига (янада) куч бермоқ; кучланмоқ.

1. Бунинг устига сипоҳлар яна ҳам кучайиб, оломонни Хадрага қараб суришга муваффақ бўладилар. А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Полициячи бамисоли ит бўлади, қочсанг, кучайиб, орқангдан қувлайди. К. Яшин, Ҳамза