ўлик

1. Ҳаёти тугаган; ўлган, жонсиз; зид. тирик.

2. Жой олди қучоғингдан Сонсиз ўлик тан. Ким не қилди кимларга, Билмайсан, недан? Ғайратий

2. от Жонсиз тана; жасад, мурда.

1. Кейинги вақтларда жаноза ўқиб, ўлик кўмиш одаму ҳам барҳам еди. С. Айний, Қуллар

2. Кўчалар тўла ўлик Куйиб бўлган бинолардан тутун бурқсайди. Шуҳрат, Шинелли йиллар

3. Аваз ветврачни чақирган эди, қўйларнинг ўлигини кўриб: — Ёндириб, кўмиб ташланглар, — деди. П. Қодиров, Қора кўзлар

3. кўчма Ўз хусусиятини (сифатини) йўқотган, қотиб, яроқсиз ҳолга келган.

1. Ўлик оҳак. Улик цемент. Ўлик чигит.

2. Оҳак қиёми кетса, Қотиб бўлар ўлик ганж. Қ. Муҳаммадий.

4. кўчма Жон асари йўқ, мурданики сингари.

1. Ўртада ўн тўртта минглик қоғоз уюмини кўргандагина, Қулмат қоранинг ўлик кўзларига пича жон кирди, ўрнидан қўзғалиб, чўкка тушиб ўтирди. А. Мухтор, Опа-сингиллар

2. Мастуранинг юзидан ўлим пардаси кўтарилгандай, ҳаёт тўла кўзлари ўлик юзига жон киргизгандай бўлди. А. Қаҳҳор, Минг бир жон

5. кўчма Ҳаётдан нишона йўқ; кимсасиз, ҳаракатсиз.

1. Ўшандай ўлик қишлоқда бойқушга ўхшаб кимдир истиқомат қилади. С. Анорбоев, Оқсой

2. Кимсасиз, ўлик кўринган дашт одамлар билан жонланиб кетди. Мирмуҳсин, Меъмор

6. кўчма Таъсирсиз, ҳис-ҳаяжон уйғотмайдиган, зериктирадиган.

1. Кундалик ҳаётимизда шунақа ўлик нутқларни озми эшитамиз/ А. Қаҳҳор, Қуюшқон

2. Заруратсиз, ички дардсиз, эҳтироссиз ёзилган асар ўлик бўлади. Газетадан

7. Бисотда сақланадиган, ишлатилмайдиган мол ҳақида (маблағга нисбатан қўлланади).

1. Ҳеч нарсани олдин олиб қўйиш керак эмас, чунки пул бекор банд бўлиб, ўлик ҳолда қолади. А. Қаҳҳор, Сароб

ўлик сўзи қатнашган жумлалар: