ошкора

1. айн . ошкор 2.

1. Ошкора сўзлашмоқ.

2. Фотиҳа бўлгандан кейин ошкора учрашув уларга ман этилди. Урф шунақа, одат шунақа, начора. Х. Тўхтабоев, Йиллар ва йўллар

3. Ўзларингиз ошкора гаплашиб олинглар. Орқадан ғийбат қилгунча, ҳар қандай гап бўлса, шартта бетга айтиш керак. С. Сиёев, Отлиқ аёл

2. сифатдош Очиқ-ойдин, ҳаммага маълум бўлиб, кўриниб турган; аён.

1. Яширин дўстдан, ошкора душман яхши. Мақол

2. Шаҳарнинг кўп хуфия ва ошкора савдогарлари Муҳаммадражабга қойил қоладилар. А. Қаҳҳор, Сароб

3. [Нури] Қизнинг юрагидаги сирларни бутунлай ошкора қилишни истади. Ойбек, Танланган асарлар