oshkora

1. ayn . oshkor 2.

1. Oshkora soʻzlashmoq.

2. Fotiha boʻlgandan keyin oshkora uchrashuv ularga man etildi. Urf shunaqa, odat shunaqa, nachora. X. Toʻxtaboyev, Yillar va yoʻllar

3. Oʻzlaringiz oshkora gaplashib olinglar. Orqadan gʻiybat qilguncha, har qanday gap boʻlsa, shartta betga aytish kerak. S. Siyoyev, Otliq ayol

2. sifatdosh Ochiq-oydin, hammaga maʼlum boʻlib, koʻrinib turgan; ayon.

1. Yashirin doʻstdan, oshkora dushman yaxshi. Maqol

2. Shaharning koʻp xufiya va oshkora savdogarlari Muhammadrajabga qoyil qoladilar. A. Qahhor, Sarob

3. [Nuri] Qizning yuragidagi sirlarni butunlay oshkora qilishni istadi. Oybek, Tanlangan asarlar