пинҳон

1. Кишининг назаридан яширинган, кўзга кўринмайдиган; яширин.

1. Минг тасаннога лойиқ ўсимликларнинг ажойиб хислатларидан бири — инсонга ер остида ўзини пинҳон тутган конлардан хабар қила билишидир. Газетадан

2. Кишилардан махфий тутилган, сир сақланган; махфий.

1. Сири пинҳон. Дарди пинҳон. Пинҳон бўлмоқ. Пинҳон тутмоқ.

2. Неча йилдирки, Феруз Авазга пинҳон меҳр қўйган эди. Буни худодан яширмайди, аммо бандасига билдирмайди. С. Сиёев, Аваз

3. Дастлаб туйғуларини ҳаммадан пинҳон тутиб юрди. Ёшлик

4. ахир, унинг пинҳон армонларини Нуриллахонгина эмас, Саид Олимхон ҳам яхши биларди. Ш. Холмирзаев, Қил кўприк