қамра

1. Атрофлаб ўраб олмоқ, қуршамоқ.

1. Шаҳар атрофини ўрмон қамраган. Душман истеҳкомини қамраб олмоқ.

2. Коса кўтарган хотин-халаж қозон атрофини қамраб олди. П. Турсун, Ўқитувчи

2. Ёйилиб, тарқалиб, маълум жойни эгалламоқ; босмоқ, тутмоқ, қопламоқ.

1. Ёнғин бутун уйни қамраб олди.

2. Кеча гупуллаб қор ташлади, бугун унинг қора совуғи ҳамма ёқни қамраб олди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. Розиқнинг аъзойи баданини яна ўлим даҳшати қамради. С. Анорбоев, Оқсой

4. Бутун борлиқни қамраб олган чириллаш мана шу митти жониворларникилигига ишонгинг келмайди. Ёшлик

3. Ўзида мужассамлантирмоқ, акс эттирмоқ, ифодаламоқ; ўз ичига олмоқ.

1. Жуда катта давр тарихини қамраб олган асар.

2. У [Навоий] мингларча йилги маданиятни, асрларнинг фикр бойлигини қамраган шоир эди. Ойбек, Навоий

3. У тиниқ дарё, мусаффо осмон, чексиз кенгликлар ҳақида ўйланар ва хаёли шундай улкан нарсаларни бемалол қамраб олаётганидан ҳайрон бўларди. П. Қодиров, Уч илдиз