қурама

1. Ҳар хил тус, кўринишда бўлган; турли хил, ҳар хил турдаги.

1. [Полвон] Махоркани бежаб ўраб, сал эшитиларли товуш билан қурама ашулаларни ғинғиллай бошлади. Ойбек, Қуёш қораймас

2. Шаҳар аҳолиси қурама. Унда ҳар хил миллатларга мансуб кишилар — каннаралар, ҳиндлар, малайялар, тамиллар яшайди. З. Акрамов, Ҳиндистон лавҳалари

3. Баширжон газетани очиб, парварда, шоколад, шўрданак ва қорамайиз аралаштирилган қурама ширинликлардан битта парвардани олиб, оғзига солди. Н. Аминов, Қаҳқаҳа

2. айнан Қуроқ И 2.

1. Қурама тўшакда чўзилиб ётганича, жажжи қўлчаларини унга чўзарди. Н. Норқобилов, Бекатдаги оқ уйча

2. У қурама кийимдаги кишига норози кўзи билан қарарди. В. Ғофуров, Вафодор

Ўзбек халқи таркибига кирган этник гуруҳлардан бири: Ўзбекистоннинг Чирчиқ ва Оҳангарон водийларида яшовчи ўзбек элати; шу элатга мансуб шахс ёки нарса.

1. Қурама аёли. Ўзбек тилининг қурама шеваси.