шарқ

1. Дунёнинг тўрт томонидан бири; ғарбга қарама-қарши бўлган томон, қуёш чиқадиган томон; кунчиқиш.

1. От кўчанинг шарқига юриб яна шимолга бурилиб, тор кўча бўйлаб узоқ кетди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Уруш ғарбда, рота фронтдан уч-уч ярим минг километр берида, яна шарққа қараб кетаётибди! Аҳмаджон ўйлаб, ўйига ета олмас эди. А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

2. катта) (Ш — Ғарбий Европага нисбатан шарқ томондаги мамлакатлар, ўлкалар.

1. Шарққа саёҳат. Яқин. Шарқ, Узоқ Шарқ

2. [

3. Салимхўжа] Нусратилланинг иқбол-у истиқболи ҳақида кўп чиройли китобий сўзлар билан гапирар, янги Шарқнинг қудрати, мил-латнинг гули бўлади, деб мақтар эди. А. Мухтор, Опа-сингиллар

4. Улар ҳозирги Шарқ тарихи китобини навбатма-навбат ўқиб ва

5. эшитиб ўтирганларида, Очилнинг кўз олдига дам-бадам эзилиб йиғлаётган Замира келар, бунинг учун у ўзини гуноҳкордай ҳис қиларди. П. Қодиров, Уч илдиз

айнан Шарақ.

1. Санобархон дарвозани устидан кичкина босма қулф билан шарқ этиб беркитди-да, Адолатга эргашди. С. Зуннунова, Гулхан