сирғал

1. айнан Сирпанмоқ 1.

1. Осмонўпар иморатлардан завқланиб, гоҳ ўнгга, гоҳ сўлга зеҳн солиб бораркан, тасодифан оёғи сирғалиб, чалқанчасига қулаб тушибди. Муштум

2. Сурилиб, айланиб кетмоқ.

1. Кетмоннинг силлиқ дастаси қўлида сирғалиб кетавергач, кафтига туфлаб қўйди. Ёшлик

3. Сирт устида пастга қараб секин ҳаракатланмоқ.

1. Бола отасининг қўлидан сирғалиб тушиб, ўзи чопқиллаб кетди. М. Маҳмудов, Мангу куй излаб

2. Хонзода бегимнинг сўлғин юзига кўзларидан ёш сирғалиб тушди. П. Қодиров, Юлдузли тунлар

3. Кампирнинг ёноқлари бўртиб чиққан. Рўмоли сирғалиб, елкасига тушган. Т. Малик, Ажаб дунё

4. Сездирмасдан, секингина сурилмоқ, силжимоқ, юрмоқ.

1. Дераза олдидан иккита шарпа сирғалиб ўтди. Ў. Ҳошимов, Нур борки, соя бор

2. Руқия чаққонлик билан ҳовлидан сирғалиб чиқиб кетди. К. Яшин, Ҳамза