сўк

Тикилган нарсанинг ипини узиб, суғуриб, бўлакларга ажратмоқ.

1. Кўрпани сўкиб, ағдариб тикмоқ.

2. [Отабек] Тикилган ипларни сўкди ва мактубни очиб, оч кўзини ишга қўйди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

1. Ёмон сўзлар билан уришмоқ, ҳақорат қилмоқ.

1. — Ҳа, ноинсоф, ҳа кўппак! — Қоратой бойни сўка бошлади. — Ифлос қарға! Ойбек, Танланган асарлар

2. Очман! Яланғочман! Хорман! Сиз у деб сўкасиз, 6у деб сўкасиз, бас-да шунча хўрлаганингиз. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Умуман, уришмоқ, койимоқ.

1. Турғун-бой бутун айбни қўлида боласини кўтариб турган хотинга тўнкаб, уни сўкди ва қизариб-бўзариб, меҳмонлар билан сўраша бошлади. П. Турсун, Ўқитувчи