оқса

1. Бир оёғи калталиги, майиб ёки касаллиги туфайли чайқалиб, чўлоқланиб юрмоқ, оқсоқланмоқ.

1. Хийла олислаб қолган Маҳмуд ака сал оқсаганича кетиб борарди. С. Зуннунова, Олов

2. Командир Стеклов оқсарди. У баъзан беихтиёр равишда тиззасини чангаллар, юзлари, гўё алам ғижимлагандай, бир он буришиб кетарди. Ойбек, Қуёш қораймас

2. кўчма Сустлашмоқ, орқада қолмоқ, қониқарсиз ёки паст савияда бормоқ.

1. Янги навлар яратиш, эртапишар, узун толали ва ҳар қандай касалликларга чидамли, айниқса, вилтга чидамли навлар яратиш иши оқсаяпти. Мирмуҳсин, Умид

3. кўчма Ноқислик, калталик қилмоқ.

1. Нега ҳар бир нарсага етган ақлинг шунга келганда оқсайдир. А. Қодирий, Ўтган кунлар

4. (чиқиш келишиги билан) с. т. Камчилик, етишмовчилик туфайли қийналмоқ, йўқликдан ноилож қолмоқ.

1. Пулдан оқсамоқ.