еч

1. Боғичини, боғини ёзмоқ, бўшатмоқ.

1. Белбоғни ечмоқ.

2. Чий эшикнинг боғичини ечиб кўтарганида, инграш яна эшитилди. А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси

3. Ҳаво ҳали исимаган бўлса ҳам, хомсемиз ҳоким формасининг кўкрак тугмаларини ечиб ташлаб, елпинишга тутинди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

2. Ўримини ёзмоқ.

1. У [Кумуш) бу кечаси кўрган баъзи тушларини Ота-бекнинг бу кун келишига йўйди-да, эрталабдан туриб, сочларини ечди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Кийилган кийимни жойидан, эгнидан олмоқ.

1. Тўнни ечмоқ. Кўйлакни ечмоқ. Этикни ечмоқ.

2. Малла киши янги бузи кавушини даҳлизда ечиб, чап ёқдаги каттакон хонага кирди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. Кўприк устида баланд пошнали туфлисини ечиб олган бир аёл машинага қўл кўтарди. С. Аҳмад, Уфқ

4. Насиба унинг носкисини еча бошлади, А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар

4. Қўйилган, солинган, боғланган нар-сани олмоқ, ундан холи қилмоқ, бўшатмоқ.

1. Учинчи аравага ортиб олинган бедадан ташлаб, эгар-жабдуқларини, юганларини ечиб қўйишди. Мирмуҳсин, Меъмор

2. Салдан кейин эшакдай келадиган икки итини ечиб юборди. С. Сиёев, Аваз

5. Математик мисол, масала кабиларни ишламоқ, ечими (жавоби)ни топмоқ, белгиламоқ.

1. икки бола: бири қиз, бири йигитча масала ечиш билан овора. А. Мухтор, Чинор

6. кўчма Маъносини очиб бермоқ, ечимини белгиламоқ; ҳал қилмоқ.

1. Шайбонийхон бу тугунни ҳам султон ва аъёнларга ёқадиган бир усталик билан ечганидан кўпчилик мамнун эди. П. Қодиров, Юлдузли тунлар

2. Бу муаммони кекса бир жангчи ечиб берди. А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз

3. Аммо қанчалик мушкул иш бўлмасин, жумбоқни ечамиз. С. Кароматов, Олтин қум