ёлчи

1. Етарли даражада таъминланмоқ; тўймоқ, қониқмоқ, қонмоқ.

1. Умрида ёлчиб овқат емаган, иззат кўрмаган Назирқул учун бундан ортиқ бахт йўқ эди. С. Аҳмад, Ҳукм

2. Кўпинча оч-наҳор қолардик, ҳатто зоғора нонни ҳам ёлчиб емаган кунларимиз кўп бўларди. Ҳ. Турсунқулов, Ҳаётим қиссаси

3. Ичкарига кириб ётинг, пича дам олинг, уч кун бўлди, ёлчиб ухлаганингиз йўқ. Уйғун, Навбаҳор

2. Бирор яхши кимса ёки нарсага етишмоқ, эга бўлмоқ; ниятига етмоқ; кўнгли тўлмоқ.

1. Шошган қиз эрга ёлчимас. Мақол

2. Бўзчи белбоққа ёлчимас.

3. [Сўфиев] Каттани ака, кичикни ука деб, ўлиб-тирилиб ишлаб юрувди. Раислар экспедитордан ёлчидик, деб ишониб қолишган эди. Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

4. Раҳматулла хотиндан ёлчиган эди. Х. Султонов, Онамнинг юрти

5. — Мансур бахши, сиз хотинга ёлчимай юрибсиз, — деди Шайбонийхон. П. Қодиров, Юлдузли тунлар