юмуш

1. (кўпроқ оддий сўзлашувга хос)

2. 1 Иш, хизмат; меҳнат.

1. Оғир юмуш. Рўзғор юмушлари.

2. Қайната билан қайнананинг уйдаги юмушлари ҳар куни эрталабдан кечгача келинга ибратли ва инсофли хотин қандай бўлиши тўғрисида насиҳат қилиш эди. Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин

3. Елкага баҳор офтоби тегиб, деҳқоннинг юмуши кўпайиб қолган. С. Маҳкамов, Катта рулда

3. Вазифа, топшириқ.

1. Паст баҳо асло олма, Пок юзингга доғ солма. Уйингга берса юмуш, Лозимдир ёзиб қўйиш. Қ. Муҳаммадий

2. Оиланинг ҳар бир аъзоси ўз иши, юмуши билан машғул. Ҳ. Ғулом, Машъал

3. Отабек меҳмонларни танчага ўтқазиб, фотиҳадан сўнг Ҳасаналидан сўради: — Баъзи юмушлар буюрсам [Ҳасанали:] Буюрингиз, ўғлим. А. Қодирий, Ўтган кунлар