aralash

1. Bir-biriga qoʻshilmoq.

1. Ikki tomon qoʻylari aralashib ketdi.

2. Koʻchalarda nayzabozlik jangi boshlanib yarim kechaga borganda, ikki tomon aralashib ketdi. A. Qahhor, Oltin yulduz

2. Biror guruh, toʻda va shu kabilarga qoʻshilmoq, kirmoq.Oʻqimaydiyam, ishlamaydiyam bu takasaltanglar. Sen nimaga bularga aralashib qolding? Yoshlik.

1. Odamlarga ham aralashmay, bir chekkaga borib, boshini egib oʻtiraverdi. S. Ahmad, Ufq

2. Harom aralashgan turmushda baxt boʻlmaydi. S. Zunnunova, Olov

3. Bosh qoʻshmoq; qotishmoq, qatnashmoq (gap, soʻz, ish va shu kabilarga).

1. Noiloj mening ham aralashishimga toʻgʻri keldi. Gazetadan

2. [Yormat:] Bu oilada nima sir oʻtsa, barchasi menga ayon. Toʻy, aza — barisiga aralashaman. Oybek, Tanlangan asarlar

4.

1. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. Gazetadan