bujur

1. Ajin bosgan, bujmaygan, burushiq.

1. Temirtosh har vaqt koʻzini yumganda yuzlari bujur otasining choʻkich urayotgani koʻrinardi. M. Osim, Oʻtror

2. Bujmaygan, burushiq yuzli odam.

1. Bujur, kaftini fonus qilib, ichkariga tush-di. N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar

2. — Soli bujur ham bir yarim oshar yoʻqolib ketib, Samad akamdan qanoatlanarli bir xabar keltira olmadi, — dedi Poʻlat. Gʻayratiy, Yoshligimsiz

3. Sirti, koʻrinishi gʻadir-budur, oʻydim-chuqur.

1. Mirvali uxlamayotgan ekan, bujur tutga tirmalashib, tomga chiqdi. S. Ahmad, Jimjitlik

2. Vafo attor oʻrnidan yengil turib, bujur, tirnalgan mahsi bilan shipillab, dahlizga chiqdi. N. Aminov, Qahqaha