g‘ayri

koʻm. kt.kam qoʻll. (ch.k. bilan). Boshqa, oʻzga; tashqari.

1. Harchand ichkari va tashqari izlab, ushbu xatdan gʻayri asar topmadik. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

1. kitobiy Notanish, yot, begona.

1. Men naylayin, ota, bagʻri qoraman, Koʻz koʻrmagan gʻayri yurtga boraman. Ravshan

2. Mahdum ulamo, amaldor va gʻayrilarni toʻrt-besh soatdan beri qabul qila-qila, miyasi suyulgan edi. A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

2. Boshqacha, oʻzgacha.

1. — Qaysi rayonga? — hayajonlanib soʻradi Qudrat, oʻziga yarashmagan gʻayri bir ovoz bilan. Z. Fathullin, Soʻnmas yulduz.