javlon

1. yoki Javlon urmoq (qilmoq)

2. 1) hozirlik koʻrmoq; otlanmoq; aylanmoq, sayr qilmoq.

1. Malikayi ayyor, agar tursang soʻzing-da, Sening bilan yoʻlga javlon qilayin. Gulshanbogʻ

2. Mana bu ot-arava sizniki, sizga berdim, qani, oʻtirib bir javlon qilib keling. Oybek, Tanlangan asarlar;

3. 2) astoydil mehnat qilmoq; biror sohada oʻzini koʻrsatmoq.

1. Birov mehnat frontida javlon urib, ajoyib xotira qoldirsa, birov donishmand sifatida yodgor qoldiradi. N. Safarov, Olovli izlar;

4. 3) oʻynoqlamoq.

1. U kuzini yumdi deguncha, xayolida qorabayir javlon qilar, taqalarining toshlarga urilib taqillashi quloqlariga eshitilayotganday tuyulardi. H. Gʻulom, Maʼshal;

5. 4) koʻrinmoq, namoyon boʻlmoq.

1. Gʻulomjonning koʻnglida yayragan quvonch bahori koʻzlarida javlon urdi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.

6. Javlon (erkaklar ismi).

javlon soʻzi qatnashgan jumlalar: