ko‘kat

1. Oʻsib turgan oʻt-oʻlan; oʻt-oʻsimlik.

1. Qoʻylarning barra koʻkatlarni oʻtkir tishlari bilan jodiday qirqib pishillashlari, qoʻzilarning onalarini qidirib maʼrashlari atrofni bosdi. S. Anorboyev, Oqsoy

2. Mansur tizza boʻyi koʻkatlar ustida choʻnqayib oʻtirar hech nimani koʻrmas edi. Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Ovqatga qoʻshib yeyiladigan (kashnich, ukrop kabi rezavor) oʻsimliklar; oshkoʻk.

1. Xushboʻy mevalar, ayniqsa koʻkatlar, turli nav sabzavotlar juda moʻl yogʻildi. Oybek, Nur qidirib

2. Koʻkat rastasi, qovun bozor, hoʻl meva, quruq meva rastalarini koʻrib, yon koʻchadan pastladik. Mushtum