ko‘pchilik

1. Maʼlum son yoki miqdordagi kishi yoki narsalarning katta, koʻp qismi, shunday qismni tashkil qiluvchi kishilar; aksariyat.

1. Oʻquvchilarning koʻpchiligi. Koʻpchilik ovoz bilan saylanmoq.

2. Yoʻlchi doʻppi bozoridan aravani arang olib oʻtdi: bu yerda zoʻr tiqilinch, koʻpchiligi xotinlar. Oybek, Tanlangan asarlar

3. Odatda koʻpchilik qizlarning husni tanishib, suhbatlashib, doʻstlashib ketganingdan keyin ochiladi. Shuhrat, Shinelli yillar

2. Koʻp odam, xaloyiq; omma.

1. Ozchilik koʻpchilikka boʻysunadi. Koʻpchilik oʻrtasida. Koʻpchilik bir mushtdan ursa — oʻldiradi, bir burdadan bersa — toʻydiradi. Maqol

2. Oʻquvchi, biz koʻpchilikmiz, oʻqituvchi hammamizni baravar koʻrolmaydi, deb oʻylaydi. Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol