кўпчилик

1. Маълум сон ёки миқдордаги киши ёки нарсаларнинг катта, кўп қисми, шундай қисмни ташкил қилувчи кишилар; аксарият.

1. Ўқувчиларнинг кўпчилиги. Кўпчилик овоз билан сайланмоқ.

2. Йўлчи дўппи бозоридан аравани аранг олиб ўтди: бу ерда зўр тиқилинч, кўпчилиги хотинлар. Ойбек, Танланган асарлар

3. Одатда кўпчилик қизларнинг ҳусни танишиб, суҳбатлашиб, дўстлашиб кетганингдан кейин очилади. Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. Кўп одам, халойиқ; омма.

1. Озчилик кўпчиликка бўйсунади. Кўпчилик ўртасида. Кўпчилик бир муштдан урса — ўлдиради, бир бурдадан берса — тўйдиради. Мақол

2. Ўқувчи, биз кўпчиликмиз, ўқитувчи ҳаммамизни баравар кўролмайди, деб ўйлайди. Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол