ko‘zgu

1. kt. ayn. Oyna 3, 4.

1. Oʻrnidan turib, koʻk shoyi parda tutilgan deraza yonidagi boʻy baravar keladigan koʻzgu oldiga keldi. S. Abduqahhor, Nusxaoy

2. yolgʻiz Shahzodaxongina bir qoʻlida koʻzgu, bir qoʻlida boʻyrachoʻp: oʻsma qoʻyib, oʻz husn-u latofatiga mahliyo boʻlib oʻtirardi. K. Yashin, Hamza

2. Umuman, biror narsani aks ettiruvchi, ifodalovchi narsa.

1. Koʻz yurakning koʻzgusi boʻlsa, nutq — boshdagi fikrning mezoni. Buni Elmurod yaxshi bilar edi. P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Ha, mehnat chindan ham hayot koʻzgusi, unda inson oʻz faoliyatining kundalik mahsulini koʻradi. Gazetadan