kuz

1. Yoz bilan qish oʻrtasidagi fasl,

1. Kech kuz. Kuzga yaqin.

2. Shu orada yasharkan Bir badavlat — boy xoʻroz, Rohat umr koʻrarkan Kuz-u qish-u bahor, yoz. Z. Diyor.

3. Deraza oldidagi tol novdasidagi yaproqlar kuz shamoliga bardosh berolmay, uzilib, yerga tushardi. S. Karomatov, Oltin qum

2. koʻchma Davrning, masalan, kishi hayotining, umrning oxirgi damlari.

1. Kimdir shoshilib javob qaytardi: — Bu gal uning [dushmanning] kuzi keladi. N. Safarov, Komissar Qoraboyev

2. Axir yoshimiz ketyapti, umr bahorimiz oʻtib, kuzimiz yaqinlashib kelyapti, Hayotxon! M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha