martaba

Daraja, bosqich; qadr-qimmat, obroʻ; mavqe, oʻrin] ayn. marta.

1. Gulshanbonu Xudoyor xonligining ikkinchi davrida oʻz husni bilan bir necha martaba xonning iltifotiga sazovor boʻlgan haram kanizlaridan edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar.

1. Daraja; obroʻ; mavqe, oʻrin] 1 Jamiyat oʻrtasida erishilgan obroʻ, eʼtibor, nufuz.

1. Shu-shu boʻldi-yu, Norbuvining martabasi oshib, har bir maʼraka uning maslahatisiz boʻlmaydigan boʻlib qoldi. H. Shams, Dushman

2. — Rahmat, jon bolam, eson-omon boʻlsang boʻlgani, tengquring orasida martabangni tushirma, — degan edi onasi. A. Muxtor, Tugʻilish.

2. Mansab, lavozim, amal.

1. Oliy martaba. Martabaga minmoq.

2. Kelajakda oʻgʻlining katta martabaga erishmogʻini umid qilardi. Sh. Rashidov, Qudratli toʻlqin