мартаба

Даража, босқич; қадр-қиммат, обрў; мавқе, ўрин] айн. марта.

1. Гулшанбону Худоёр хонлигининг иккинчи даврида ўз ҳусни билан бир неча мартаба хоннинг илтифотига сазовор бўлган ҳарам канизларидан эди. А. Қодирий, Ўтган кунлар.

1. Даража; обрў; мавқе, ўрин] 1 Жамият ўртасида эришилган обрў, эътибор, нуфуз.

1. Шу-шу бўлди-ю, Норбувининг мартабаси ошиб, ҳар бир маърака унинг маслаҳатисиз бўлмайдиган бўлиб қолди. Ҳ. Шамс, Душман

2. — Раҳмат, жон болам, эсон-омон бўлсанг бўлгани, тенгқуринг орасида мартабангни туширма, — деган эди онаси. А. Мухтор, Туғилиш.

2. Мансаб, лавозим, амал.

1. Олий мартаба. Мартабага минмоқ.

2. Келажакда ўғлининг катта мартабага эришмоғини умид қиларди. Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин