nasiba

1. Kishining taqdiran buyurilgan oʻz hissasi, ulushi.

1. Ishimdan xursandman. Endi bitta-yarimta nasibasi qoʻshilgan xotin chiqib qolsa, uylansam, degan oʻyim ham yoʻq emas. A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

2. Yurtim, senda ekan nasibam tugal, Sen oʻzing maskanim, sen oʻzing shonim. A. Oripov, Yillar armoni

2. Umuman, hissa, ulush; rizq.

1. Bu — sening nasibang.

2. Yoʻlchi bir soʻmga oʻzi non-choy ichdi-da, och qornini bir qadar ovutdi, qolganini Unsinning nasibasi, deb belboqqa tugdi. Oybek, Tanlangan asarlar

3. Nasiba (xotin-qizlar ismi).