nursiz

1. Nur bermaydigan yoki yoritilmagan; xira.

1. Hamidjon oyning nursiz yorugʻi tushib turgan derazadan koʻchaga qaradi. Oʻ. Umarbekov, Choʻlda bir kun

2. koʻchma Qoni qochgan, rangpar; xira (yuz, koʻz haqida).

1. — Kunimiz qursin, Jumagul. Sen ham halak, men ham, — derdi chol nursiz koʻzlaridan oqqan yoshni artib. J. Sharipov, Xorazm

2. Uning [afgʻon choyfurushning] azaldan kulga oʻxshash nursiz yuzi battar qorayib ketganday koʻrindi. A. Muxtor, Opa singillar

3. koʻchma Badiiy jihatdan boʻsh, qizigʻi yoʻq, mazmunsiz.

1. Nursiz asar.

4. koʻchma Roʻshnolikdan yiroq, ogʻir.

1. Tiyrak Hamidning nursiz hayotini bezagan birdan-bir narsa onasi Komila opaning soʻzlagan ertaklari boʻldi. Oʻzbek adabiyoti