o‘rindiq

1. Oʻtirish uchun moʻljallangan maxsus moslama (masalan, stul, kreslo, divan va shu kabilar).

1. Oʻrindiqda oʻtirgan qiz sakrab yerga tushdi. M. Nazarov, Sirli xat

2. Mehrixon opa ingraganicha Moskvichning orqa oʻrindigʻida yotardi. N. Qobil, Bemorlar

3. — Xizmat? —

4. dedi Karimiy darvoza ostidagi taxta oʻrindiqqa puflab va Bashirjonni oʻtirishga taklif etdi. N. Aminov, Suvarak

2. Shunday narsalarning orqa (ket) qoʻyib oʻtiriladigan joyi, qismi.

1. Yodgorning koʻz oʻngi qorongʻilashdi-yu, yiqilib qolmaslik uchun, stul oʻrindigʻini changallab oldi. Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol