o‘rla

1. Yuqoriga, tepalikka tomon yurmoq, yoʻnalmoq, chiqmoq.

1. Toqqa.oʻrlab Ochil ketib boradi. Fozil Yoʻldosh oʻgʻli.

2. Ayoli yosh boladay uning qoʻlidan tutadi. Yetaklashib, yuqoriga oʻrlaydilar. N. Norqobilov, Bekatdagi oq uycha

3. Qirga

4. oʻrlab ketadigan soʻqmoqda bir eshakli boryapti. T. Murod, Yulduzlar mangu yonadi

2. Koʻkka (osmonga) koʻtarilmoq; yuqorilamoq. Sulton ulardan [quyunlardan]

1. qochib, mashinani dam chapga, dam oʻngga burdi, nihoyat, qutuldik deganimizda, yana bittasi roʻparamizdan osmonga oʻrlab qoldi. A. Muxtor, Davr mening taqdirimda

2. Uylarning moʻrisidan koʻtarilgan tutun osmonga oʻrlaydi. M. Hazratqulov, Jurʼat