ozg‘in

1. Eti qochgan, etdan tushgan; oriq.

1. Ozgʻin mol. Ozgʻin sigir.

2. Nega Zaynab semiz-u, Kumush ozgʻin? A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Bola ozgʻin yuzchasini tirishtirib choʻzilib borar edi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Qotma, kamgoʻsht; chuvak, ingichka.

1. Madaminxoʻja esa boshini solintirib, mumdek erib oʻtiradi. Faqat ozgʻin gavdasi ashulaga monand chayqaladi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. — Doʻstlarim, — dedi u, ozgʻin barmoqlarini qaychi qilib oʻynar ekan. H. Gʻulom, Mashʼal

kam qoʻll. Yoʻldan ozgan, toʻgʻri yoʻldan chiqib ketgan; aynigan; buzuq.

1. Gohi mahallar yuragi siqilib, togʻni ham tashlab ketgisi kelar, lekin shunday fikrga yoʻl qoʻymaslik uchun oʻzini ayblab, darhol bu ozgʻin fikrini oʻzidan quvlar edi. M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha