qobil

1. Har qanday ishga qobiliyati, layoqati boʻlgan; qobiliyatli, layoqatli.

1. Borishsa qaytarma, bolam. Koʻp qobil, oʻzingga oʻxshagan hunarmand oʻgʻlonlar-da bular. H. Nazir, Choʻl havosi

2. Xudoyqul odamning qoʻlidan keladigan har qanday ishga qobil edi. P. Tursun, Oʻqituvchi

3. Murzin oʻtirgan oʻrnida oʻzini har narsaga qobildek tasavvur etdi. Shuhrat, Shinelli yillar

2. Soʻzga kiradigan; yuvosh, moʻmin.

1. Qobil bola.

2. Koʻrinishda qobil, chertib-chertib soʻzlaydigan Sobir Saydarov soʻnggi vaqtlarda ichkilikka mukkasidan ketdi. Gazetadan

3. kam qoʻll. Munosib, mos, koʻngildagidek.

1. Mehnatkash elga qoyil, Yerlarni qildi qobil, Undirdi katta hosil Habibiy

2. Dehqon xalqi kuzning qobil, saxiy kelishini orzu qiladi, chorvadorlar esa — bahorning. Saodat

4. Qobil (erkaklar ismi).