rafiqa

1. 1 Dugona, oʻrtoq, doʻst.

2. Umr yoʻldoshi, xotin, yor.

1. Farzandim, otam, rafiqam — mendin soʻng yonar chirogʻim— ana shu doʻstlarim. S. Siyoyev, Yorugʻlik

2. Ishdan horib qaytding, dilgir, hoynahoy, Rafiqang uzatdi bir piyola choy, Unut boʻldi shunda zoring, charchogʻing, Koʻngildan bir na-fas ketdi gʻuboring. A. Oripov, Yillar armoni

3. Yuzidan muloyimlik, eriga itoat, toʻgʻrilik maʼnolari tomib turgan bu xotin qutidorning rafiqasi — Oftob oyim. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

3. Rafiqa (ayollar ismi).