sehrgar

1. Sehr bilan oʻzi yoki boshqalarni har xil qiyofaga kirituvchi; afsungar, jodugar (ertak va afsonalarda).

1. Chiroyli yigit qiyofasiga kirib olgan sehrgar Iblis, sevgilimni qoʻltiqlab ketayotganini koʻrib, yonib ketdim. X. Toʻxtaboyev, Shirin qovunlar mamlakati

2. U sehrgar bir dumalab, chumchuq qiyofasiga kirdi-da, pir etib uchib ketdi. Oltin beshik

2. koʻchma Maftun qilib, oʻziga bogʻlab oluvchi; fusunkor.

1. Sehrgar koʻzlar. Sehrgar qiz.

2. Radiodan dutor sadosi taralar, sehrgar kuy Temirjonning qalbiga kirib borar, uning yuzida maʼsum latofat uygʻotardi. J. Abdullaxonov, Oriyat