tannoz

1. Oʻziga oro berib, noz bilan yuruv-chi; nozli harakatlar qiluvchi.

1. Bir tannoz qiz dabdaba bilan idoraga kelib dedi: — Meni sekretarlikka qabul qilsangiz. Mushtum

2. Sertamanno, kekkaygan tannozlar yoxud nima desang, xoʻp deb koʻnaveradigan choʻrisifat laqmalar darrov meʼdaga uradi. F. Musajonov, Himmat

2. Biror foydali ish-yumush bilan shugʻullanmay, oʻziga oro berishdan, oʻyin-kulgidan boshqani bilmaydigan, olifta.

1. Beish tannozlardan orttirib ulfat, Oʻyin-kulgilarga berding koʻngilni. E. Oxunova, Shu ham baxtmi?

2. Tavba deng, bolam, boʻydoqsiz, shunday tannozlardan biriga uchrab Guldasta

3. Sovuq suvga qoʻl urmas tannozini Yetaklab, qayoqqadir boshlab ketdi. Mushtum