tutin

1. Tutmoq 1 feʼlining oʻzlik nisbati.

1. Oʻqishdan qoʻl siltab ketadigan ogʻir kunlarni ham koʻrdi, ammo hamma vaqt oʻzini jar yoqasida yolgʻiz kuchli qoʻllari bilangina tutinib turgan his qilar edi. A. Qahhor, Sarob

2. (joʻnalish kelishigi bilan) Biror ishni bajara boshlamoq, biror ishga kirishmoq.

1. Ishga tutinmoq.

2. Yoʻlchi qarmoqni koʻl boʻyiga suqib, oʻzi xashak yigʻishtirishga tutindi. N. Yusufiy, Hayot soʻqmoqlarida

3. burniga koʻzoynagini qoʻndirib, oʻqishga tutindi. Sharq yulduzi