yala

1. Yeyish yoki mazasini totish maqsadida biror narsaga tilini tegizmoq; til vositasida ogʻizga olmoq.

1. Asal yalamoq.

2. Bol ushlagan barmogʻini yalaydi. Maqol

3. Tabib kosadan barmogʻiga bir oz ilashtirib yaladi va darrov tuflab tashladi: — Zahar ichibdi! A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

4. Lagan boʻshagach, Yoʻlchi qoʻlini tortdi. Qambar laganga barmoqlarini ishqab yaladi. Oybek, Tanlangan asarlar

5. Kamolxonov qoshiqdagi yuqni yalab, uzoq taʼmini oldi — haqiqatan qatiqqa oʻxshaydi. A. Qahhor, Ikki yorti — bir butun

2. Tozalash, hoʻllash va shu kabilar maqsadda tilini surtmoq.

1. Yangi boʻshangan sovliq qoʻzisini yalardi. S. Ahmad, Yulduz

2. Nihoyat, gapira-gapira qaqragan lablarini tili bilan yalab, Lutfiniso jim boʻldi. Oybek, Tanlangan asarlar

3. koʻchma Tegib, urilib taʼsir qilmoq (shamol, sovuq, issiq va shu kabilar haqida).

1. Havo bulut. Izgʻirin bet yalaydi. Shuhrat, Shinelli yillar

2. Yuzni, koʻzni, badanni issiq shamol yalaydi. Y. Muqimov, Sharofat

3. Poda ketidan yuraverib, oftob yalagan bugʻdoyrang yuzlari bir oz toʻlishganday N. Fozilov, Diydor

4. Oʻz yoʻnalishida narsaning sirt qismini uzib, yulqib ketmoq (shamol, suv va shu kabilar haqida).

1. Poyariqning yoqasidagi kartalarni sel sal qiyalab yalab ketibdi, xolos. I. Mirzayev, Toʻyboshilar

2. Shamol qumlarni uchirib, tepaliklarni yalab ketgan Mirmuhsin, Meʼmor

3. Chap tirsagi achishib ogʻridi: oʻq yalab ketgan boʻlishi mumkin. H. Gʻulom, Toshkentliklar

yala soʻzi qatnashgan jumlalar: