yoziq

eskirgan Ayn. gunoh.

1. Ajalingning yetishi qilgan yozigʻingdan emas, bek akangning qonsirashi! degan gap [Hasanalining] koʻngliga tushar edi-da, beixtiyor uflab yuborar edi. A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

2. Yozigʻim ne? Oʻzimday bir gʻaribani yaxshi koʻrganimmi? [dedi Matpano]. Yoshlik

3. Bizning xudoga nima yozigʻimiz bor ekan. Z. Said, N. Safarov, Tarix tilga kirdi

1. Yoyilgan, ochilgan, toʻshalgan.

1. Yoziq palos. Yoziq choyshab.

2. — Dadajon! — deya quvnoq qichqirib Onabibi qarshi chiqdi: uning sochlari yoziq, qoʻllari qurum edi. A. Muxtor, Chinor

2. Keng, enli.

1. Kelib koʻrdim: kengish, yoziq koʻchalar, Kunduzday ravshandir yursak kechalar. Ergash Jumanbulbul oʻgʻli

2. Ravshanxon soʻzlaydi alvon-alvon, yagʻrini yoziq polvon, yuzlari olmaday pishgan, koʻrganning aqli shoshgan. Ravshan

3. aynan Yoyiq 3.

1. Yoziq likopcha. Yoziq savat.