ёзиқ

эскирган Айн. гуноҳ.

1. Ажалингнинг етиши қилган ёзиғингдан эмас, бек акангнинг қонсираши! деган гап [Ҳасаналининг] кўнглига тушар эди-да, беихтиёр уфлаб юборар эди. А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Ёзиғим не? Ўзимдай бир ғарибани яхши кўрганимми? [деди Матпано]. Ёшлик

3. Бизнинг худога нима ёзиғимиз бор экан. З. Саид, Н. Сафаров, Тарих тилга кирди

1. Ёйилган, очилган, тўшалган.

1. Ёзиқ палос. Ёзиқ чойшаб.

2. — Дадажон! — дея қувноқ қичқириб Онабиби қарши чиқди: унинг сочлари ёзиқ, қўллари қурум эди. А. Мухтор, Чинор

2. Кенг, энли.

1. Келиб кўрдим: кенгиш, ёзиқ кўчалар, Кундуздай равшандир юрсак кечалар. Эргаш Жуманбулбул ўғли

2. Равшанхон сўзлайди алвон-алвон, яғрини ёзиқ полвон, юзлари олмадай пишган, кўрганнинг ақли шошган. Равшан

3. айнан Ёйиқ 3.

1. Ёзиқ ликопча. Ёзиқ сават.