меҳрибон

1. Меҳр-шафқат кўрсатувчи, меҳр билан муносабатда бўлувчи.

1. Моҳлар ойимнинг Анвар билан муомаласи холис ва самимий бўлиб, у Анварга ўз боласидай меҳрибон эди. А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. Болаларининг бахти учун ҳар қандай жафоларга ўзини отган, меҳрибон, шафқатли она! Ойбек, Танланган асарлар

2. айнан Ғамхўр.

1. Бу ерда бир меҳрибоним йўқки, менга кўмаклашса. Ойбек, Танланган асарлар

3. кўчма Меҳр (меҳрибонлик) ифодаловчи.

1. Ҳамиша кулиб турадиган меҳрибон чеҳраси ҳозир жиддий эди. М. Исмоилий, Фарғона т. о

2. Элмуроднинг қандай аҳволга тушганини сезган Гулсум уни меҳрибон сўзлари билан юпатмоқчи бўлиб келган эди. П. Турсун, Ўқитувчи