чек

1. Давомли нарса ёки ҳодисаларнинг энг сўнгги чегараси, охири, ниҳояси, поёни.

1. Йўлнинг чеки. Чеки йўқ дашт. Чек нуқта. Чек йўл.

2. Ўз ерининг чекларига босиб тикан. Ғ, Ғулом

2. кўчма Йўл қўйилиши мумкин бўлган чегара; меъёр.

1. Ҳар нарсанинг чеки бор. Чекдан чиқмоқ. Доноликнинг чеки йўқ. Мақол

2. Қуролланишга тезроқ чек қўйиш лозим. Газетадан

3. У даҳшатли хаёлларга чек қўйиб, дарҳол институтга отлана бошлади. Газетадан

1. Ҳисса, улуш.

1. Ўз чекини олмоқ.

2. Зимма; мажбурият.

1. Сиздан яширадиган сир йўқ, тўйнинг нони менинг чекимга тушган эди. Н. Сафаров, Оловли излар

2. Шу йилларда онанинг ҳолидан хабар олиш Тожихон опаларнинг чекига тушган. А. Нурмуродов,Уруш бевалари

3. Тақсир, қисмат, пешона.

1. Чекингга тушса, чекчайма. Мақол

чек сўзи қатнашган жумлалар:

1. мл. Маълум юридик шахснинг жорий ҳисоб рақамидан муайян миқсордаги пулни бериш ёки ўтказиш ҳақидаги ёзма фармойишдан иборат махсус ҳужжат.

1. Чек билан пул олмоқ.

2. Касса томонидан бериладиган, товар учун тўланган сумма кўрсатилган талон, шунингдек, тўланиши лозим бўлган сумма кўрсатилган ва кассага тақдим этиладиган квитанция.

1. Сотувчининг қўли-қўлига тегмас, чек олиб, одамларга сут, кефир берарди. Мирмуҳсин, Илдизлар ва япроқлар

1. қ.х. Шоли экиш учун текисланиб, марзалар билан ажратилган ер, дала участкаси.

1. Шаҳардан чиқиб, катта-кичик қишлоқларни, майда-йирик чекларни кесиб ўтган чанг-тупроқ йўлда Ҳожи хола ёшгина жувон билан боради. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча"

2. Шахсий уй-жой қуриш учун ажратилган ер майдони ва шу ерга қурилган уй-жойнинг ўзи.