дажжол

1. Ислом динига кўра, қиёмат яқинлашганда пайдо бўлиб, одамларни диндан, тўғри йўлдан оздирувчи, одамсимон бир кўзли махлуқ.

1. Бу ҳикоядан [Элмурод] вужудини ваҳима босиб, бошини кўрпага буркаб олди: дажжол деган бир махлуқ кечаси билан тоғларни кемирармиш. П. Турсун, Ўқитувчи

2. Дажжолнинг бир кўзи кўр бўлар экан. А. Қодирий, Обид кетмон

2. кўчма Ўтакетган бешафқат ва фирибгар.

1. Дажжолда раҳм-шафқат бўладими — мени тоза калтаклашди, кечаси қочиб кетдим, Яхши бува. Ж. Шарипов, Хоразм

2. Сен қаттолларнинг қаттолисан, дажжолларнинг дажжолисан. Ш. Рашидов, Асарлар

3. сўк. Малъун, иблис, шайтон.

1. [Мулла Рўзи Майсарага:] Ҳа, мен ўлгани келдимми? Бир ёқдан жўнат қани, дажжол. Ҳамза,

2. Вой-вой Ё пирим! Оббо, дажжоллар-эй! Ҳамза, Заҳарли ҳаёт