дилтанг

1. Юраги сиқилган, ғоят хафа, ғамгин; маъюс.

1. Шу кунларда шоҳ жуда дилтанг эди. Баҳром ва Гуландом

2. Жўнар бўлдим мен бундан дилтанг, Иўлларимга қараб қолдинг сен. А. Орипов, Йиллар армони

3. Гоҳи мағрур, гоҳи дилтанг, Гоҳи ҳазин, гоҳи тумтароқ. Э. Воҳидов, Муҳаббат

2. Юраги тор, тажанг; паришон.

1. Дилтанг одам,

2. Эломонов дилтанг қўл силкиб қўя қолди. М. М. Дўст, Галатепа қиссалари

3. Қўлимни боғла, майли, бўлма дилтанг! Элимни ёқма-ю, элтиб мени ёқ! С. Абдулла, Асарлар

4. Шунақа дилтанг пайтда Хол-қўзининг келгани унга булут орасидан чиққан офтобдек туюлди. С. Сиёев, Отлиқ аёл