эш

1. 1 Айлантириб, бураб, товлаб пишиқ қилмоқ; пишитмоқ, чийрамоқ; йигирмоқ.

1. Қамиш эшмоқ. Белбоғни эшиб боғламоқ. Арқон эшмоқ.

2. Мен ҳам тек турмасдим: пахтани чиғириқдан чиқарар, калава ўрар, пахта савар, ҳатто пилта ҳам эшиб берардим. Ё. Шукуров, Қасос

3. Ҳаётхон бечора ип эшиб, марваридларни теришга ўтирди. М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.

2. кўчма Ўрнига қўймоқ, ўринлатмоқ, қойил қилмоқ, қиймоқ.

1. Гапни эшади-да.

2. Гоҳо Юсуф амаким қўлига дуторини оларди-да, шундай эшиб чалардики, юрагимизни сув қилиб юборарди. У. Икромов, Унутилмас хотиралар

эш сўзи қатнашган жумлалар:

айнан Эшкак эшмоқ..